دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۷
سنایی
آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
شد مست و سوی رفتن آهنگ آورد
گفتم: مستی، مرو، سر جنگ آورد
چون گل بدرید جامه و رنگ آورد