دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۶
سنایی
رو گرد سراپردهٔ اسرار مگرد
شوخی چکنی که نیستی مرد نبرد
مردی باید زهر دو عالم شده فرد
کو درد به جای آب و نان داند خورد