دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۱
سنایی
سودای توام بی سر و بی سامان کرد
عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد
لطف و کرمت جسم مرا چون جان کرد
در خاک عمل بهتر ازین نتوان کرد