دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
سنایی
گه جفت صلاح باشم و یار خرد
گه اهل فساد و با بدان داد و ستد
باید بد و نیک نیک ور نه بد بد
زین بیش دف و داریه نتوانم زد