دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۳
سنایی
با هجر تو بنده دل خمین می دارد
شبهاست که روی بر زمین می دارد
گویند مرا که روی بر خاک منه
بی روی توام روی چنین می دارد