دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
سنایی
آب از اثر عارض تو می گردد
آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد
گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد
چون باد به گرد زلف تو کی گردد