دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲
سنایی
گردی که ز دیوار تو برباید باد
جز در چشمم از آن نشان نتوان داد
ای در غم تو طبع خردمندان شاد
هر کو به تو شاد نیست شادیش مباد