دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
سنایی
هستی تو سزای این و صد چندین رنج
تا با تو که گفت کین همه بر خود سنج
از جستن و خواستن برآسای و مباش
آرام گزین که خفته ای بر سر گنج