دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۱
سنایی
رازی که سر زلف تو با باد بگفت
خود باد کجا تواند آن راز نهفت
یک ره که سر زلف ترا باد بسفت
بس گل که ز دست باد می باید رفت