دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۲
سنایی
آن روز که بیش با من او را کینست
بیشش بر من کرامت تمکینست
گویم به زبان نخواهمش گر دینست
شوخیست که می کنم چه جای اینست