دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۶
سنایی
تنگی دهن یار ز اندیشه کمست
اندیشهٔ ما برون هستی ستم ست
گر هست به نیستی چرا متهمست
ار نیست فزونشدست ور هست کمست