دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۴
سنایی
مستست بتا چشم تو و تیر به دست
بس کس که به تیر چشم مست تو بخست
گر پوشد عارضت زره عذرش هست
از تیر بترسد همه کس خاصه ز مست