دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷
سنایی
گفتی که کیت بینم ای در خوشاب
دریاب مرا و خویشتن را دریاب
کایام چنان بود که شبها گذرد
کز دور خیال هم نبینیم به خواب