دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۹۵
سنایی
هم اکنون از هم اکنون داد بستان
که اکنونست بیشک زندگانی
مکن هرگز حوالت سوی فردا
که حال و قصهٔ فردا ندانی