دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۹۲
سنایی
احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
بینم مضرت تن و نقصان جان همی
منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر
آن را که رفت باید با کاروان همی