دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۷۷
سنایی
شربهای جهان همه خوردیم
چه عطایی از او چه عاریتی
چو نکو بنگریستیم نبود
هیچ خوشخواره تر ز عافیتی