دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۲۵
سنایی
عمر دو نیمه ست و ازین بیش نیست
اول و آخر، چو همی بنگرم
نیمی از آن کردم در مدح تو
نیمی در وعده به پایان برم
عمر چو در وعده و مدح تو شد
صله مگر روز قیامت خورم