دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۲۲
سنایی
زشت همی گویی هر ساعتم
رو تو همی گویی که من نستهم
روی نکوی تو چکار آیدم
شاعرم ای دوست نه من کان دهم