دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۲۰
سنایی
هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ
لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه ام
در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده ام
زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه ام