دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۱۲
سنایی
گر مقصر شدم به خدمت تو
بد مکن بر رهی کمانی خویش
بهترین خدمتست آنکه رهی
دور دارد ز تو گرانی خویش