دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷۷
سنایی
چون تو شدی پیر بلندی مجوی
کانکه ز تو زاد بلندان شود
روز نبینی چو به آخر رسد
سایهٔ هر چیز دو چندان شود