دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۳۵
سنایی
آمد آن رگ زن مسیح پرست
تیغ الماس گون گرفته به دست
کرسی افگند و بر نشست بر او
بازوی خواجهٔ عمید ببست
نیش درماند و گفت: «عز علی»
این چنین دست را نیابد خست
سر فرو برد و بوسه ای دادش
خون ببارید از دو دیده به طشت