دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۷
سنایی
عرش مقاما زر کن کعبهٔ جاهت
دست وزارت در آن بلند مقامست
کز شرف او به روز بار نداند
شاه فلک اوج خویش را که کدامست