آی واژه - سنایی - دیوان اشعار

ساقیا می ده و نمی کم گیر وز سر زلف خود خمی کم گیر

گر به یک دم بمانده ای در دام جستی از دام پس دمی کم گیر

رو که عیسی دلیل و همره تست ره همی رو تو مریمی کم گیر

عالمی علم بر تو جمع شدست علم باقیست عالمی کم گیر

ز کما بیش بر تو نقصان نیست چون تو بیشی ز کم کمی کم گیر

بم گسسته ست زیر و زار خوشست زحمت زخمه را به می کم گیر

گر سنایی غمی ست بر دل تو یا غمی باش یا غمی کم گیر

دیوان اشعار - غزلیات