آی واژه - سنایی - دیوان اشعار

ثابت من قصد خرابات کرد نفی مرا شاهد اثبات کرد

با قدح و بلبله تسبیح کرد با دف و طنبور مناجات کرد

آن خدمات من دل سوخته مستی او دوش مکافات کرد

نغمهٔ او هست مرا نیست کرد بیدق او شاه مرا مات کرد

تا که به من داد و گفت:«خذ» اغلب انفاس مرا هات کرد

آنکه همی دعوی بر هر کسی روز و شب از راه کرامات کرد

حال سنایی دل اهل خرد خاک گمان بر سر طامات کرد

با دل و با دیدهٔ چرخ فلک دال دل خویش مباهات کرد

دیدهٔ بردوخته چون برگشاد راز دل خویش مقامات کرد

بحر محیط او به یکی دم بخورد پس بشد و قصد سماوات کرد

دست به هم بر زد و ناگه به شوق زان همه شب دوش لباسات کرد

بست در صومعه و خویش را چاکر و شاگرد خرابات کرد

کشف که داند که کند آنکه او فضل برو سید سادات کرد

ماند سنایی را در دل هوس صومعه پر هزل و خرافات کرد

دیوان اشعار - قصاید