دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۲
سلمان ساوجی
عمری ز پی کام دل و راحت تن
گشتیم و ندیدیم جز از رنج و محن
درد آمد و گفت از بن دندان با من:
راحت طلبی به کام، دندان بر کن