دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱
سلمان ساوجی
تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
چند از پی آبرو در آتش باشیم؟
چون جان عزیز ما به دست قدر است
تن را به قضا دهیم و دلخوش باشیم