دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۹
سلمان ساوجی
ای داده غمت بباد جانم چو شمع
تا کی ز غمت اشک فشانم چون شمع؟
گر می کشی ام بکش که خود را همگی
من با تو نهاده، در میانم چون شمع