دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲
سلمان ساوجی
زلف سیهت که بر مهت می پوید
در باغ رخت سنبل و گل می بوید
بر گوش تو سر نهاده و اندر گوشت
احوال پریشانی ما می گوید