دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۴
سلمان ساوجی
سیمین ز نخت که جان از آن بنماید
سییبی است که دانه از میان بنماید
در خنده بار دانه ماند لب تو
کز دانه لعلش استخوان بنماید