دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱
سلمان ساوجی
زنجیر سر زلف چو می جنبانی
بر دامن ماه مشک می افشانی
چشم سیهت که شوخ می خوانندش
شوخ می رود چو باز می گردانی