دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱
سلمان ساوجی
با منعم خود برون منه پای ز راه
عصیان ولی نعم گناهست گناه
در منعم خود که او دواتست، چو کلک
بگشاد زبان او سیه گشت سیاه