دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲
سلمان ساوجی
تا با شدم این جان گرامی در تن،
خواهم به غم عشق تو جان پروردن
چون زلف تو تا سرم بود بر گردن
شور تو ز سر بدر نخواهم کردن