دیوان اشعار - غزلیات

ای محبوب که همچون میوه‌ای رسیده‌ از باغِ زیبایی نمودار شدی، تو از آنِ کیستی؟ و ای نشانه‌ی تازه‌ای که در شأن و جایگاهِ بلندِ کسی جلوه‌گر شده‌ای، بگو که تو به چه کسی تعلق داری؟

همه جان‌ها همچون پروانه‌ها گردِ شمعِ وجودِ تو جمع شده‌اند. تو که این‌قدر دلفریب و عزیز هستی، در مجلسِ خصوصی و شبستانِ چه کسی شمع‌افروزی می‌کنی و متعلق به کیستی؟

هر کسی با امیدِ رسیدن به تو، دلی سوخته و کباب دارد؛ اما برای ما آشکار نیست که تو در نهایت، مهمان و دل‌بسته‌ی چه کسی هستی؟

جان‌های بسیاری در اشتیاقِ رسیدن به تو در غم و اندوه غرق شده‌اند؛ حال آنکه تو با شادکامی و شکوه سر برآورده‌ای، بگو که تو جانِ عزیزِ چه کسی هستی؟

همه‌ی ما شیفته و متعلق به تو هستیم، پس آن دلبستگی‌های دیگر را رها کن. با وجودِ این همه هوادار و دل‌داده، بگو که تو حقیقتاً از آنِ چه کسی هستی؟

ای سلمان، از عشقِ این محبوب آشفته و پریشان‌حال مشو و آرامشِ خود را حفظ کن؛ پیش از هر چیز نیک بنگر که تو پریشان‌حال و دل‌داده‌ی چه کسی شده‌ای.