دیوان اشعار - غزلیات

هر کس که هدفش تنها ستایش زیبایی چهره زیبارویان باشد، به حقیقتی نرسیده است؛ زیرا این‌گونه عشق‌ها گذرا و ناپایدارند و شایسته نیست که دل خود را به آن‌ها گره زد.

زیبایی همچون دریایی بی‌کران است که در ژرفای آن، گوهری نهفته است؛ عاشق بصیر و آگاه کسی است که به جای غرق شدن در تماشای سطح آب، به دنبال یافتن آن گوهر اصلی در دلبر است.

من پس از تو دیگر میلی به معاشرت با هیچ‌کس ندارم؛ زیرا کسی که تمام وجودش غرق در یاد و حضور تو باشد، از هیاهوی دیگران فارغ و بی‌نیاز می‌شود.

هنگامی که محبوب چهره زیبایش را نمایان می‌کند، آشوب‌ها و فتنه‌های بسیاری برپا می‌شود؛ و اگر چشمان سحرآمیز او پرده از حقیقت بردارد، اسرار بسیاری برای تو آشکار خواهد شد.

اگر کسی راه رسیدن به کوی تو را بیابد، مسیرش از دیگران جدا می‌شود؛ چنان‌که این تفاوت در دیدگاه و سلوک، همان اختلافی است که میان قبله‌گاه پیروان ادیان مختلف (اسلامیان و کافران) دیده می‌شود.

هیچ‌کس را توان آن نیست که به حریم خصوصی و پرده وصل تو راه یابد؛ به همین دلیل است که بسیاری از بزرگان و سرآمدان، سرگردان در کوچه و خیابان محل اقامت تو پرسه می‌زنند.

تو بندگان و خدمتکاران بسیاری از نیک و بد داری؛ اما در میان این خیل عظیم بندگان، نگاهی به «سلمان» کن و او را دریاب و برگزین.