دیوان اشعار - غزلیات

چشمان خواب‌آلود و خمارآلود تو، حالِ عاشقانِ دل‌باخته را دگرگون می‌کند و شورِ عشق تو، چنان در دلِ عاشقان آتش می‌افکند که پیوسته درِ خانه تو را به امید وصال می‌کوبند.

دلم مانند سازِ چنگ به دلیلِ آهنگِ تند و کوبنده عشقِ تو به ناله و فغان درآمده است و در دلِ تمامی عاشقان، هر لحظه به شیوه‌ای تازه و بدیع، رنج و آشوب ایجاد می‌کنی.

چشمانِ حیله‌گر و بی‌پروای تو، برای به خون کشیدنِ دلِ مردم، پیوسته مژگانِ بلند و برنده خود را همانندِ شمشیر به هم می‌زند و به سوی دل‌ها نشانه می‌رود.

دلِ من چگونه می‌تواند به گوهرِ وصلِ تو دست یابد، در حالی که لبانِ یاقوتی‌رنگِ تو چون دژی محکم بسته است و اجازه نمی‌دهد رازِ درونت فاش شود و این گنجینه به دست آید.