دیوان اشعار - غزلیات

با روحیه‌ای بی‌تفاوت نسبت به قید و بندهای دنیا، دست رد بر سینه جهان خواهم زد. هر آنچه بخواهد به دامنم بیاویزد و مانع آزادی‌ام شود، آن را از خود دور و طرد خواهم کرد.

روزگارِ آخرالزمان، آلوده به غبار فتنه و حوادث ناگوار است؛ بنابراین من آستینِ بی‌اعتنایی خود را بر این دورانِ پرآشوب تکان می‌دهم تا گرد و غبارِ آن بر دامنِ من ننشیند.

من همچون سپیده‌دم، با دلی صاف و نیتی صادقانه نفس خواهم کشید؛ و در همین دَمِ آخر، جان و روحم را به خاطرِ هوایِ یار و محبوب نثار خواهم کرد.

پای عزلت و گوشه‌نشینی را بر سرِ کلِ هستی و جهان خواهم نهاد (یعنی دنیا را ناچیز می‌شمارم) و با همتی بلند، دستِ دستاوردها و دارایی‌های دنیوی را از چهره جان و جهانم پاک خواهم کرد.

همچون گل‌برگی که تنها حاصل و دستاوردِ عمرِ من است، آن را با چهره‌ای شاد و خندان، بر سرِ دوستانِ حقیقی خود نثار خواهم کرد.