دیوان اشعار - تکبیتهای برگزیده

صائب تبریزی

تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲

صائب تبریزی
چو برگ، بر سر حاصل نمی توان لرزید کجاست سنگ، که دل از ثمر گرفت مرا