دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۶۶۳
صائب تبریزی
اول علاج ما به نگاه کشند کن
آنگاه غیر را هدف نوشخند کن
از صد یکی به سوز نهانی نمی رسد
ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن