دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۵۱۷
صائب تبریزی
ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیم
به هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
بنای خانه به دوشی بلندکرده ماست
قفس نبود که ما ترک آشیان کردیم