دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۵۱۵
صائب تبریزی
خدنگ او نظری دوخته است بر بالم
امید هست گشادی ز شست اقبالم
در آشیان به خیال تو آنقدر ماندم
که غنچه شد گل پرواز در پر و بالم