دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۹۶
صائب تبریزی
گریه را بی طاقتی آموختن حق من است
در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می کنم
دیده افسردگان گرمی ز آتش می برد
داغ را در رخنه های سینه پنهان می کنم