دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۸۳
صائب تبریزی
هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک
لبریز می شود ز گهرهای تابناک
بی سجده می کنند نماز جنازه را
مگذار پیش مرده دلان روی خود به خاک