دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۶۷
صائب تبریزی
مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش
پادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
حسن چون تنها شود، از چشم خود دارد خطر
در تماشاخانه آیینه هم تنها مباش