دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۵۲
صائب تبریزی
هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شود
هر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
هر که فشاند از جهان دست خود آسوده شد
خواب فراغت کند نخل چو بی بر شود