دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۳۷
صائب تبریزی
جمعی که سر خویش به فتراک تو بستند
چندان که به گردش بود این دایره، هستند
شد پنجه سیمین تو در مهد، نگارین
از رشته جانها که به انگشت تو بستند