دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۳۶
صائب تبریزی
چون حرف زند، غنچه ز گفتار بماند
چون جلوه کند، سرو ز رفتار بماند
آن کبک خرامنده به رفتار چو آید
سیماب بر آیینه ز رفتار بماند