دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۳۴
صائب تبریزی
توفیق، مرا رخت به منزل نرساند
خاشاک مرا موج به ساحل نرساند
ای وای بر آن کشته که از گریه شادی
آبی به کف خنجر قاتل نرساند