دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۰۹
صائب تبریزی
چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
کمان حسن که در بند ماه کنعان بود
خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید