دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۴۰۶
صائب تبریزی
هرگز کسی ز قافله دل نشان ندید
یک آفریده آتش این کاروان ندید
چون سرو، خام آمد و خام از چمن گذشت
نخلی که انقلاب بهار و خزان ندید